นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่

นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่

สัตว์ปีก

ชื่อสามัญ : นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่ ชื่อภาษาอังกฤษ : Greater crested tern

ชื่อภาษาเวียดนาม :

ชื่อภาษามาเลเซีย : Burung raja udang puncak

ชื่อภาษาพม่า : –

ชื่อภาษาลาว : –

ชื่อภาษาฟิลิปปินส์ : Mahusay magkapalong tatlong bagay

ชื่อภาษาบรูไน : Besar Crested Tern

ชื่อภาษากัมพูชา : –

ชื่อภาษาอินโดนีเซีย : Besar Crested Tern

ชื่อภาษาสิงคโปร์ : Burung raja udang puncak

เป็นนกทะเลชนิดหนึ่งในวงศ์นกนางนวลแกลบ (Sternidae) จัดเป็นนกนางนวลแกลบที่มีขนาดใหญ่ มีขนาดลำตัวพอ ๆ กับนกนางนวลทั่วไป แต่มีรูปร่างเพรียวลู่ลมตามประสานกนางนวลแกลบ แต่ก็มีขนาดใหญ่กว่านกนางแกลบด้วยกันอย่างเห็นได้ชัดเจน มีจะงอยปากแหลมสีเหลืองที่ใช้ในการหาอาหาร ปลายปีกแหลมยาว และลักษณะเด่นอันที่มาของชื่อสามัญ คือ มีขนกระจุกบริเวณท้ายทอยเหมือนหงอน ซึ่งนอกฤดูผสมพันธุ์จะมีลายดำเปรอะเป็นขีด ๆ ตั้งแต่รอบตา แต่เมื่อเข้าสู่ฤดูผสมพันธุ์หงอนจะมีสีเข้ม เหมือนใส่หมวกสีดำ แลดูสะดุดตามากยิ่งขึ้น

มีถิ่นกระจายพันธุ์กว้างไกล พบได้ตั้งแต่ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกทางตอนใต้ของแอฟริกา เรื่อยมาตามริมชายฝั่งมหาสมุทรอินเดียจนมาถึงมหาสมุทรแปซิฟิก และรอบทวีปออสเตรเลีย รวมถึงหมู่เกาะในแถบนั้น

เป็นนกที่หากินด้วยการพุ่งตัวลงไปในทะเลจับปลากินเป็นอาหาร สามารถลงไปได้ลึกถึง 1 เมตร และบินได้ห่างจากชายฝั่งไกลถึง 10 กิโลเมตร

ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่จะอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่หนาแน่ตามชายฝั่งและเกาะ โดยจะวางไข่ครั้งละ 2 ฟองบนหลุมที่ขุดขึ้นบนดิน โดยในฝูงจะมีการป้องกันตัวจากนักล่าและปกป้องซึ่งกันและกัน ในประเทศไทย พบได้ตามอ่าวตะบูนและแหลมผักเบี้ย ในจังหวัดเพชรบุรี จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง

หลายคนน่าจะรู้จักหรือเคยผ่านตามาบ้างสำหรับหนังสือ “นกแหลมผักเบี้ย”ที่มีนกสองตัวชูหัวขึ้นและอ้าปากร้องอยู่บนหน้าปก เจ้านกสองตัวนั้นก็คือนกนางนวลแกลบหงอนใหญ่ (Great Crested Tern) ขาประจำบนหาดทรายปลายแหลมผักเบี้ย ในบรรดานกนางนวลแกลบที่พบได้ในเมืองไทย นกชนิดนี้มีขนาดตัวเป็นรองเพียงแค่นกนางนวลแกลบแคสเปียน (Caspian Tern)

ซึ่งตัวใหญ่ไล่เลี่ยกับนกนางนวล (Gull) แต่มีรูปร่างเพรียวลมและปีกเรียวยาวกว่ามาก สาเหตุที่มันมีอีกชื่อหนึ่งว่า Swift Tern น่าจะเป็นเพราะรูปทรงของปีกที่ทำให้มันสามารถบินฉวัดเฉวียนได้ด้วยความเร็วสูงเหมือนนกแอ่น (Swift) จึงหากินนอกชายฝั่งทะเลได้สบายๆ แต่เรามักพบมันยืนพักรวมกับนกนางนวลแกลบชนิดอื่นๆบนหาดทรายหรือเกาะตามเสาโป๊ะกลางทะเล

นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่มีสีสันโดยทั่วไปเหมือนกับนกนางนวลและนกนางนวลแกลบอื่นๆคือลำตัวเป็นสีขาวและมีหลังสีเทา จุดเด่นของมันคือหลังสีเทาเข้มและพู่หงอนสีดำที่ท้ายทอยราวกับเสยผมไปด้านหลัง เมื่อถึงฤดูกาลจับคู่หน้าผากและกลางกระหม่อมจะเปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีดำ มีปากยาวสีเหลืองตุ่นๆ ยามเกาะจะเห็นปลายปีกยาวเลยหางเสมอ นกวัยเด็กมีปีกสีอ่อนกว่า มีแต้มสีดำและขอบขนปีกสีขาว จึงเห็นเป็นลายบนปีก ลวดลายเหล่านี้จะค่อยๆจางลงไปจนกระทั่งสีเหมือนนกตัวเต็มวัยเมื่ออายุครบ3ปี

นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่จับปลาด้วยการพุ่งลงน้ำอย่างรวดเร็วจากกลางอากาศ ในขณะที่นกนางนวลแกลบส่วนใหญ่ใช้วิธีกระพือปีกเพื่อประคองตัวให้อยู่นิ่งกลางอากาศและกะตำแหน่งของเหยื่อก่อนพุ่ง ตัวผู้เกี้ยวพาราสีโดยจับปลามายื่นให้ตัวเมีย 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *